Armutlu Üçüncü ve Son Gün

Üçüncü gün Salı: Bugün vapur yolculuğu var.Mudanya ve melekler adası. Kahvaltının ardından minübüse binip iskeleye gitik. Önce canın babasına ve bana dönüş bileti alacaktık.O yüzden bilet sırasına girdik.Vee böylece gene saflıklar silsilesi başladı.
NOT:Can eksik varsa söyle tekrar düzenleriz.(Geç yazmanın sonucu maalesef)
Sıra 10 dk bi kişi ilerleyecek kadar hızlıydı. Can dedi öndekilerden rica edelim biz önce alalım diye.Saaat 12 ye beş vardı ki birgemi iskeleden kalktı.ben hemen atıldım bizim vapur kaçtı diye.Moralimiz bozuldu tabi.Canın suratı düştü.Ben artık boşver kaçtı nasılsa bekleriz sırada dedim.Madem kaçtı bursaya geçelim madem dedik.Tabii tüm bunlar 1 dk içierisnde oluyo. Sonra iskelede bi anons melekler adası vapuru az sonra kalkacak diye. Meğerse kalkmamış.Elimiz ayağımıza dolaştı. Can;ben bilet için rica edeyim sende git gemiyi beklet dedi.İçimden bi oha geçti (sadece içimden) bir vapur nasıl bekletilir diye. Tabii bunlarda vapura doğru koşarken aklımdan geçiyo. Dedim ordaki görevliye arkadaşım geliyo bekler misiniz?.Tamam dedi valla. Başladık beklemeye ordaki görevlilerle.Bekledik bekledik. Candan iz miz yok.Senin bu arkadaş ekti seni ;o şimdi başka yerlerdedir demeye başlamasınlar mı?.Bende sürekli arıyorum nerdesin diye.Hani mesafede fazla uzak değil 3 dk bile sürmez arası .En sonunda kaptan kendini gösterdi. Söyle bakalım şu arkadaşının adını dedi. Bende söyledim. Sonra bütün bi iskelede canın adı.Hadi herkes seni bekiyor çabuk ol diye. Bende şaşırdım.Ama tesir etti. Can,çıkageldi sonunda.Mudanya ve Melekler adasını gezdik ama onun anlatımı daha sonra.En komiği babasına istediği zamanda bilet alamamış ama önemli değil dedi. Ben zaten senin için bekliyordum dedi. Ama ama nasıl yani dedim. Benim biletim önemli değildi ki telde ona sen bana alma demiştim.İkimizde nasıl yani durumunda kalakaldık.(gene sanırım benim başımdan çıkan saflıklar silsilesi bu ) Vapurdan iini ce iyicene bi yanmıştık özel. Kollarım acımaya bile başlamıştı.veee ben gene dedim ki be var canım bu yolda eve yürüyerekte gideriz. (bknz 2.gün)ve yürüdük güneş tam önümüzde bi saat boyunca yürüdük.Artık hali,miz kalmamıştı ve bende uzaktn gördüğüm bi durağa oturalım dedik. Durağa yaklaştık ve amanın ne göreyim.

Pes dedim başka bi şey diyemedim artık. Zaten diyemezdim 1 km yolu güneş eşiliğinde yürüyünce susuzluktan insan ağzını bile açamıyor. Sonunda eve ulaşınca kendimizi denize bırakıverdik.Sonuç mükemmel.
Dördüncü gün Çarşamba: son günüm akşama biletim var annemlere söylemedim süpriz olsun diye sabah gene güzel bi kahvaltıdan sonra deniz keyfi herzamanki gibi.daaha soınara biraz atıştırdıktan sonra iskeleye gittik. ssat 18:45 te Yenikapı vapuruna bindim.Vapurun yaralarından biri kitabımı bitirdim.Geliş ve Gidişle Darwin'in Türler Kökeni'ni bitirdim.Tabii tatilde bitti.Yarın gene iş.