BİRAZ -CIKIN KÖTÜYÜM

   Bu aralar canım çok sıkkın.Hayatımda hiç bir zaman bu kadar uzun süre canım sıkkın kaldı.Benim gibi birinin morali bozuk .Durum çok kötü. Normalde moralim elbetteki bozulur ama bozuk kalmazdı.Hemen unutur ya da önemsemezdim. Ama şimdi  gerçek ortada ve gözümü çıkarmakla uğraşıyor. Her ne kadar moralimi yükseltmeye çabalasam da nafile.
Neden moralimin bozuk olduğuna gelirsek.Aslında  başlıca aktrist gene benim. Hayatımı düşünüyorum,yapamadıklarımı,başarısızlıklarımı.Bir bakıyorum ki  başka bi şeyim yok zaten. Ne bir başarı var ne de ödül.Eee hayatımın ileriki kısımlarına bakıyorum. Ondan da  bir ışık yok .Sorun ben de biliyorum. Hiçbir zaman ne istediğimi bilemedim. Belli bir amacım yoktu.Ve hala da yok.Tüm bunları artık görmezden de gelemeyeceğim. Gelemiyorum da.

    Şuanda bir işte çalışıyorum.Satış üstüne. Fuar alanı satışı.Ama henüz bir satışım bile olmadı.Aklımda bir sürü proje var ama hepsi eksik,hatalı ya da nasıl uygulayacağımı bilmiyorum.Nedense yurtdışına ait bir takıntım var .Önce work and travel istiyordum .Maalesef  çalıştığım için gidemedim. Halen okuyorum ama artık zor.Yedinci senem oldu çünküm .Sonra yüksek lisans olarak düşündüm .Çok pahalı geldi .Dilimde yok.Dil kursu olsun dedim onda ciddi tereddütlrim var. O da çok pahalı .Hadi parayı verdim diyelim buna değecek mi ?Birde orası var .Bu zamana kadar oaln birikimlerimi şırr diye akıtmak istemiyorum.

   Sonra temelli bi işe girmem gerek. Ama hangi sektör.Yapamayacağım ya da mutsuz olacağım bir işe girmek istemiyorum. Hangi işi yapabileceğimi de bilmiyorum .

   Hele bazı isteklerim var ki onlar imkansız boyutunda. Doğuştan yetenek ya da ciddi bir eğitim gerektiriyor.Bunlar da bende yok .

   Herkes ister biliyorum ama bana akıl verecek (Sadece akıl ama bana karışmayacak) birini istiyorum .Aslında daha çok bana ben gibi biri lazım .Bana gaz verecek, beni anlayacak,benimle ilgili konuları araştıracak,benim yanımda olacak birine. Ben böyleyim .Ama başkalarına .Kendime karşı ise bir boşver havası var.Kendimle ilgilenmiyorum hiç .

   Yazınca insan rahatlıyor .Gerçekten.Hep kendime moral vermeye çalışıyorum ama geçici. Nerden başlayacağımı ,hangi yolu takip edeceğimi bilmiyorum .Bu zaman kadar çoğu şeyde hep geç kaldım .Her şey için çok geç noktasına varmak istemiyorum .

  Neysem bunları işyerinden yazıyorum. Artık işe dönüp,aramalarıma devam etsem iyi olacak. Belki o gün bugündür.İlk satışımı yapacağım zaman. Son zamanlarda keyifsizşeyler yazdığımı biliyorum.Bunları düzelteceğim merak etmeyin.Şimdilik bu kadar.Bir sonraki yazımda görüşürüz.

  Unutmadan herkese  "HAYIRLI RAMAZANLAR"